Ney.
Neyzen.
Kamış içi oyulunca
Öldüm sanır.
Oysa ki hayatı,
Yeni başlayacaktır.Kurutulur,
Bekletildiğini zanneder.Delikler açılır sonra,
“Mahvoldum, böyle nasıl yaşayacağım”
der.Oysaki o delikler,
Vuslatı olacaktır.Ben bir kamışım.
Oyulurken ölümü,
Kururken bekletilmeyi,
Delinirken mahvolduğumu,
Düşünen bir kamış.
Ve bir kamışım.
Sahibini bekleyen bir kamış.
Sabredip benden vazgeçmeyecek
Sahibi.
Öyle ya, neyden ses çıkarmak
Kolay mı ki,
Hemen neyzen olunsun.HATİCE SENA KÜÇÜK