Ney

Ney

Ney

Ney.

Neyzen.

Kamış içi oyulunca

Öldüm sanır.

Oysa ki hayatı,
Yeni başlayacaktır.

Kurutulur,
Bekletildiğini zanneder.

Delikler açılır sonra,
“Mahvoldum, böyle nasıl yaşayacağım”
der.

Oysaki o delikler,
Vuslatı olacaktır.

Ben bir kamışım.

Oyulurken ölümü,

Kururken bekletilmeyi,

Delinirken mahvolduğumu,

Düşünen bir kamış.

Ve bir kamışım.

Sahibini bekleyen bir kamış.

Sabredip benden vazgeçmeyecek

Sahibi.

Öyle ya, neyden ses çıkarmak

Kolay mı ki,
Hemen neyzen olunsun.

                                                                              HATİCE SENA KÜÇÜK